WWF o podwójnej tożsamości bogatych krajów

To ostatnia szansa, by Unia Europejska pokazała spójność działań podczas rozmów Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju przed Konferencją Klimatyczną w Paryżu – informuje organizacja ekologiczna WWF Polska.

Przez ostatnich osiem lat, gdy postępowały odczuwalne skutki zmian klimatu, rządy krajów rozwiniętych przeznaczyły ponad 73 mld dol. z publicznych pieniędzy na inwestycje w węgiel zagranicą. Ten ogrom środków, średnio 9 mld dol. rocznie, powoduje tyle samo emisji, co w samych Włoszech. Dane zostały przedstawione w najnowszym raporcie WWF i organizacji Natural Resources Defense Council oraz Oil Change International, pt.:“Zamiecione pod dywan: Jak rządy i międzynarodowe instytucje chowają miliardy wspierając sektor węglowy (poza swoimi granicami)”.

W dniach 3-4 czerwca bieżącego roku odbędzie się coroczne posiedzenie ministrów z 34 państw w ramach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), gdzie państwa Unii Europejskiej stanowią prawie dwie trzecie jej członków. Siódmego i ósmego czerwca głowy państw grupy G7 spotkają się w Niemczech. Będą musieli wykorzystać ten czas, aby utrzymać wiarygodność swojej polityki klimatycznej poprzez zaprzestanie wspierania projektów węglowych poza granicami swoich krajów – pisze WWF.

– Wiele rządów krajów rozwiniętych, które zabiegają o ambitną politykę klimatyczną, jednocześnie finansuje inwestycje w węgiel zagranicą. Nie mogą robić obu rzeczy na raz, jednocześnie zachowując wiarygodność – mówi Tobiasz Adamczewski z WWF Polska – Bogate kraje powinny używać swoich zasobów finansowych by wspierać rozwój odnawialnych źródeł energii, a nie wykorzystywać publiczne pieniądze do finansowania inwestycji węglowych.

W latach 2007 – 2014, międzynarodowe środki publiczne na wsparcie inwestycji węglowych spowodowały tyle szkód środowiskowych, co same Włochy – dwudziesty, co do wielkości emitent gazów cieplarnianych, źródło ok. pół miliarda ton emisji CO2 co roku. W tym okresie, Japonia była największym źródłem finansowania węgla (poświęciła na ten cel ok. 20 miliardów USD). W klubie OECD, którego oficjalne agencje kredytów eksportowych są źródłem prawie połowy międzynarodowego finansowania dla węgla, Korea i Niemcy były kolejnymi co do wielkości źródłami kredytów eksportowych wspierających węgiel. Pozostałość pochodzi przede wszystkim z chińskich i rosyjskich instytucji finansowych (23 procent) oraz międzynarodowych banków rozwoju (22 procent).

Jak podkreśla WWF, wbrew twierdzeniom, że kredyty eksportowe na węgiel są konieczne w celu walki z ubóstwem energetycznym w krajach rozwijających się, raport jasno pokazuje, że żadne środki nie zostały przeznaczone dla krajów o niskim dochodzie (tzw. Low Income Countries), gdzie zapotrzebowanie na dostęp do energii jest największe. Jednocześnie, jedna czwarta tych środków trafiła do krajów bogatych.

WWF zauważa, że Unia Europejska, reprezentowana przez Komisję Europejską przy OECD, nie potrafiła uzgodnić oficjalnego stanowiska przed przyszłotygodniowym spotkaniem. Państwa członkowskie UE są podzielone: niektóre są gotowe do porzucenia zagranicznego finansowania elektrowni węglowych, inne nie chcą podjąć takiej decyzji. Dotychczas głos UE był niezauważalny w negocjacjach OECD.

– Konferencja Klimatyczna w Paryżu już tuż, tuż. Najwyższy czas, aby Unia Europejska przerwała swoją opieszałość i pokazała przywództwo w polityce klimatycznej – dodaje Tobiasz Adamczewski. – Unijna polityka klimatyczna i zaangażowanie w odejście od subsydiów dla paliw kopalnych powinny bezpośrednio spowodować, by UE domagała się od OECD zakończenia przeznaczania kredytów eksportowych na finansowanie inwestycji węglowych.

WWF

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here