Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – wiatraki najlepiej 2 km od domów


Elektrownie wiatrowe mogą mieć negatywny wpływ na zdrowie – uważaNarodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny, podkreślającjednocześnie zasadność wprowadzenia kryterium odległościowego wynoszącego 2 km.

 

Potrzebne jest opracowanie i wdrożenie kompleksowejmetodyki, według której określana by była pośrednio odpowiednia odległośćturbin wiatrowych od miejsc zamieszkania – uważa Narodowy Instytut ZdrowiaPublicznego – Państwowy Zakład Higieny. Ponieważ jednak opracowanie algorytmyuwzględniającego wszystkie czynniki „ może być bardzo trudne”, Instytut zalecaprostsze rozwiązanie, czyli przyjęcie minimalnej odległości.

 

Podlegający Ministerstwu Zdrowia Narodowy Instytut ZdrowiaPublicznego – Państwowy Zakład Higieny swoim stanowisku powołuje się na liczneregulacje „stosowane na świecie” i ekspertów, nie podaje jednak konkretnych przykładów.

 

 

Stanowisko Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego –Państwowego Zakładu Higieny

 

Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy ZakładHigieny stoi na stanowisku, że farmy wiatrowe zlokalizowane w zbyt bliskiejodległości od zabudowań przeznaczonych na pobyt stały ludzi mogą mieć negatywnywpływ na komfort życia i stan zdrowia mieszkańców żyjących w ich sąsiedztwie.

 

Czynnikami ryzyka dla zdrowia człowieka, jakie Instytut uwzględniłw swoim stanowisku są: poziom emitowanego hałasu i jego zależność od parametrówtechnicznych turbin oraz prędkości wiatru i ukształtowania oraz zagospodarowaniaterenu wokół farmy wiatrowej, poziom hałasu aerodynamicznego z uwzględnieniememisji infradźwięków i jego składowych niskoczęstotliwościowych, charakteremitowanego hałasu z uwzględnieniem modulacji/impulsowości/tonalności orazmożliwości interferencji fal emitowanych z wielu turbin, możliwość odrywaniasię kawałków lodu od wirników, możliwość wystąpienia awarii turbiny w postaciupadku urwanej łopaty wirnika lub jej fragmentu, występowanie efektu migotaniacieni, poziom promieniowania elektromagnetycznego (w najbliższym sąsiedztwie odturbin), prawdopodobieństwo zakłócenia snu oraz propagacji hałasu w porzenocnej, poziom uciążliwości i prawdopodobieństwo wystąpienia objawów stresu idepresji (na skutek długotrwałego narażenia), związanych zarówno z emisjąhałasu jak i z brakiem akceptacji źródła hałasu.

 

Zdaniem Instytutu obecnie obowiązujące w Polsce przepisyprawne (w zakresie czynników ryzyka obejmujące w praktyce jedynie poziomhałasu), nie tylko nie są odpowiednie dla tego rodzaju obiektów, jakimi sąturbiny wiatrowe, ale również nie gwarantują w wystarczającym stopniu ochronyzdrowia publicznego. Stosowana obecnie metodyka do oceny oddziaływania farmwiatrowych na środowisko (w tym zdrowie ludzi) nie może być stosowana powyżej 5m/sek. prędkości wiatru. Ponadto nie uwzględnia pełnego zakresu częstotliwości(w szczególności niskich częstotliwości) oraz poziomu uciążliwości.

 

Zdaniem Instytutu ze względu na obecny brak kompleksowychuregulowań prawnych dotyczących oceny ryzyka zdrowotnego związanego zfunkcjonowaniem farm wiatrowych w Polsce, pilną potrzebą staje się opracowaniei wdrożenie kompleksowej metodyki, według której określana by była pośrednioodpowiednia odległość turbin wiatrowych od miejsc zamieszkania. Metodyka tapowinna uwzględniać wszystkie wymienione powyżej potencjalne czynniki ryzyka, ajej wynik powinien odzwierciedlać najmniej korzystną sytuację. Metodyka tapowinna uwzględniać poza ukształtowaniem terenu i sposobem jegozagospodarowania również rodzaj, typ, wysokość i liczbę turbin danej farmy orazlokalizację innych farm wiatrowych w pobliżu. Podobne rozwiązania prawne mającena celu ocenę wielokryterialną, wykorzystujące złożone algorytmy numeryczne, sąobecnie stosowane na świecie.

 

Instytut zdaje siebie sprawę, że ze względu na różnorodnośćczynników i skomplikowany charakter takiego algorytmu, opracowanie go w krótkimczasie może być bardzo trudne. Dlatego skutecznym i prostszym rozwiązaniemwydaje się być przyjęcie minimalnej odległości turbin wiatrowych od zabudowańprzeznaczonych na pobyt stały. Kryteria odległościowe są również powszechnymrozwiązaniem normatywnym.

 

Mając powyższe na uwadze, do chwili opracowania kompleksowejmetodyki oceny oddziaływania przemysłowych farm wiatrowych na zdrowie ludzi,Instytutu zaleca 2 km, jako minimalną odległość turbin wiatrowych od zabudowań.Zalecana wartość wynika z krytycznej oceny publikowanych wyników badań wrecenzowanych czasopismach naukowych w zakresie wszystkich potencjalnychczynników ryzyka dla przeciętnych odległości podawanych najczęściej wgranicach: 0,5-0,7 km, często uzyskiwanej w wyniku obliczeń, dla której poziomhałasu (dBA) spełnia obowiązujące obecnie wartości dopuszczalne (bezuwzględnienia poprawek ze względu na impulsowy //tonalny /modulowany charakteremitowanego hałasu), 1,5-3,0 km, wynikającej z poziomu hałasu z uwzględnieniemmodulacji i niskich częstotliwości oraz infradźwięków, 0,5-1,4 km, związanej zmożliwością wystąpienia awarii turbiny w postaci upadku urwanej łopaty wirnikalub jego fragmentu (w zależności od wielkości fragmentu i charakteru lotu,prędkości wirnika oraz wielkości i rodzaju turbiny), 0,5-0,8 km, gdziewystępuje możliwość odrywania się kawałków lodu od wirników (w zależności odkształtu i masy lodu, prędkości wirnika oraz wielkości i rodzaju turbiny), 1,0-1,6km, z uwzględnieniem poziomu uciążliwości hałasu (od 4% do 35% populacji przyhałasie 30-45 dBA) dla osób mieszkających w sąsiedztwie farm wiatrowych, odległości1,4-2,5 km, związanej z prawdopodobieństwem zakłócenia snu (przeciętnie od 4%do 50% populacji przy hałasie 30-45 dBA),2,0 km, związanej z wystąpieniempotencjalnych skutków psychologicznych wynikających z istotnych zmian wkrajobrazie (przyjęto przypadek, gdy turbina wiatrowa jest dominującymelementem krajobrazu, a ruch obrotowy wirnika jest wyraźnie widoczny idostrzegany przez człowieka z każdego miejsca), 1,2-2,1 km, dla występowaniaefektu migotania cieni (dla przeciętnej w Polsce łącznej wysokości turbinywiatrowej wraz z wirnikiem od 120 do 210 m).

 

W swoich opiniach Instytut również brał pod uwagęrekomendowane odległości turbin wiatrowych od zabudowań podawane zarówno przezekspertów, naukowców oraz jednostki rządowe i samorządowe na świecie(najczęściej w granicach 1,0-5,0 km).

REO.pl

fot. Pixabay

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here