Jak przygotować raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko cz. 1

Podstawą do wszelkich działań w zakresie ocen oddziaływania na środowisko jest ustawa ooś z dn. 03 października 2008 roku (z późniejszymi zmianami). Nie inaczej jest w przypadku raportu środowiskowego. Podstawowy zakres tematyczny bardzo dokładnie opisuje art. 66 wspomnianej ustawy. Jednak pamiętajmy, że o tym, czy taki dokument będzie potrzebny, czy też nie, decyduje urząd uzgadniający / wydający decyzję po konsultacjach z RDOŚ i Sanepidem. Warto pamiętać, że nie każdy raport musi zawierać dokładnie to, czego wymaga ustawa. Urząd w drodze postanowienia nakłada obowiązek przygotowania raportu środowiskowego, a informuje o tym art. 69 ust 3 wspomnianej ustawy.

W postanowieniu tym musi być także określony zakres rzeczowy dokumentu. Urząd może nakazać przygotowanie raportu zgodnie z wymogami art. 66 ustawy ooś, ale może też zwolnić z konieczności opisania niektórych elementów. Podstawą do takiego działania jest art. 68, ust 2 pkt. 1). Mechanizm ten działa w dwie strony: urząd może też nakazać zawarcie w dokumencie informacji, które nie są wyszczególnione w ustawie. Może też nakazać analizę wskazanych przez siebie wariantów lub elementy środowiska, które trzeba szczegółowo zbadać. Urząd ma także prawo wskazać zakres oraz metody badań. To wszystko zgodnie z prawem na podstawie art. 68 ust. 2 pkt. 2.

Co do zasady wszelkie dodatkowe informacje powinny pomóc urzędnikom oceniającym inwestycję w podjęciu ostatecznej decyzji, jednak czasami zdarza się tak, że dane lub informacje dodatkowe, których domaga się urząd, mają się nijak do planowanego przedsięwzięcia i jego skutków dla lokalnych ekosystemów. W takiej sytuacji pozostają dwa rozwiązania: 1) albo zgodzić się z urzędem i przygotować dokument w takim zakresie, jaki jest wymagany, albo 2) rozmawiać z urzędem, aby swoje wymagania co do zakresu raportu zmienił. Jednak to drugie rozwiązanie może być rozważane, jeśli rzeczywiście informacje lub badania nie mają żadnego związku z planowaną inwestycją. W innym przypadku dyskutowanie z urzędem nie ma większego sensu i może mieć negatywny wpływ na całą inwestycję, przede wszystkim poprzez wydłużenie całego procesu decyzyjnego.

Jeśli już zaopatrzeni jesteśmy w postanowienie, należy się uważnie zapoznać z jego zakresem. Trzeba dokładnie sprawdzić, czy w ten sposób urząd nakłada na nas konieczność przeprowadzenia badań lub monitoringu, czy też pozwala się oprzeć na już istniejących badaniach.

Najczęściej na inwestora nakładany jest obowiązek przeprowadzenia monitoringu niektórych elementów środowiska – tych, które będą najbardziej narażone na negatywne oddziaływanie planowanej inwestycji. Konieczne będzie też zamieszczenie wyników tego badania w raporcie najczęściej wraz z opisem metodologii, a także z krótką informacją o specjalistach przeprowadzających badania.

W przypadku farm wiatrowych w zasadzie pewne jest, że raport będzie musiał zawierać wyniki z rocznego monitoringu ptaków oraz nietoperzy. Jeśli inwestor planujący budowę farmy wiatrowej nie wiedział, że takie badania mogą być potrzebne, to będzie się musiał liczyć z tym, iż cała procedura pozyskania decyzji środowiskowej wydłuży się o długość monitoringu. Warto wiedzieć, że w takim przypadku inwestor nie jest ograniczony terminami urzędowymi, które obligują go do złożenia dokumentu w konkretnym terminie. Na przygotowanie raportu środowiskowego inwestor ma tyle czasu, ile tylko będzie potrzebował. Zatem moment złożenia dokumentu zależy od tego, czy wcześniej przeprowadzono badania środowiskowe, czy też nie, czy przeprowadzone przez inwestora badania są wystarczające, czy trzeba wykonać dodatkowe.

Nie bez znaczenia jest też zespół wykonujący raport. Należy się liczyć z tym, że na przygotowanie raportu środowiskowego potrzebny jest czas. Średnio profesjonalne wykonanie raportu zajmuje od 4 do 6 tygodni. Mając wiedzę dotyczącą zakresu, możemy przystąpić do sporządzenia wymaganego dokumentu.

Pisząc raport, warto przyjąć art. 66 ustawy za podstawę do przygotowania spisu treści. Dalej dokument uzupełniać o informacje dodatkowe, które zostały wyszczególnione w postanowieniu. Dzięki temu łatwiej będzie pisać i unikniemy bałaganu, a także powtarzania tych samych rozdziałów. W ten sposób ułatwiamy pracę nie tylko sobie, ale przy okazji urzędnikom. Dzięki takiemu systemowi będzie łatwiej sprawdzić zawartość dokumentu – czy jest zgodny z ustawą oraz czy zawiera wszystkie dodatkowe informacje, o które inwestor został poproszony.

Warto też pamiętać, aby wszelkie załączniki – zwłaszcza graficzne – umieścić na końcu raportu i je odpowiednio ponumerować. Natomiast w tekście zawrzeć informacje o numerze załącznika, który jest omawiany. Raport będzie musiał być wydrukowany w 3 egzemplarzach. W zasadzie obecnie standardem jest też dołączanie do raportu jego wersji elektronicznej zapisanej na płycie CD w najpopularniejszym formacie, który będzie mógł zostać otworzony na każdym komputerze. Warto się też postarać o to, aby żaden z zapisanych na płycie dokumentów nie był zabezpieczony hasłem.

O tym, co powinny zawierać poszczególne punkty i jak je opisać, dowiecie się Państwo w następnym artykule.

 

Kira Radlińska
Specjalista ds. ocen oddziaływania na środowisko
KR EKO
 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here