Cesja i podział decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia


Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia jest szczególnym rodzajem aktu administracyjnego, który to stanowi niezbędny element w procesie ubiegania się o inne decyzje stanowiące podstawę do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego.

Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko („Ustawa o dostępie do informacji”), w art. 72 wskazuje, przed uzyskaniem jakich innych decyzji wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Jednocześnie art. 71 Ustawy o dostępie do informacji statuuje, że obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach („decyzja środowiskowa”) odnosi się do planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010r. Nr 213, poz. 1397) ustawodawca sklasyfikował przedsięwzięcia w dwóch grupach, wyróżniając przedsięwzięcia mogące zawsze oraz jedynie potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

W przypadku przedsięwzięć, które zawsze znacząco oddziałują na środowisko, przepisy wprowadzają obligatoryjny obowiązek dokonania procedury oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ). Przy przedsięwzięciach potencjalnie znacząco oddziałujących na środowisko obowiązek OOŚ wynika z postanowienia organu prowadzącego postępowanie środowiskowe, czy ze względu na indywidualne cechy przedsięwzięcia OOŚ przy danym projekcie będzie wymagana, czy też racjonalne jest odstąpienie od jej przeprowadzania.

Zgodnie z postanowieniami art. 73 ust. 1 Ustawy o dostępie do informacji postępowanie w sprawie wydania decyzji środowiskowej z reguły wszczyna się na wniosek podmiotu zainteresowanego realizacją przedsięwzięcia. W związku z tym to wnioskodawca jest dysponentem prowadzonego postępowania administracyjnego i przysługują mu uprawnienia zarówno do zmiany wniosku, jak i wycofania wniosku. Pojawiło się jednak pytanie, czy po wydaniu decyzji środowiskowej, a w przypadku zmiany podmiotu realizującego przedsięwzięcie możliwe jest przeniesienie obowiązującej decyzji na wskazany inny podmiot.

W pierwotnym brzmieniu Ustawy o dostępie do informacji brak było stosownych regulacji, które przewidywałyby możliwość przeniesienia wydanej już decyzji środowiskowej na podmiot inny niż wnioskodawca. W dniu 20 lipca 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 21 maja 2010 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw, która to dodała art. 72 a w brzmieniu: „1. Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, jeżeli przyjmuje on warunki zawarte w tej decyzji. 2. Stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach są podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji”.

Jest to bardzo znacząca zmiana, która w praktyce spowodowała ułatwienia dla inwestorów. Przed jej wprowadzeniem, w przypadku zmiany podmiotu realizującego przedsięwzięcie, wymagane było uzyskanie nowej decyzji środowiskowej z powtórzeniem całego postępowania administracyjnego. Co oczywiście nie pozostało bez wpływu na całkowity czas realizacji inwestycji. Dodany zapis art. 72a Ustawy o dostępie do informacji wprowadził niezwykle ważne rozwiązanie, gdyż jego zastosowanie jest możliwe zarówno do decyzji środowiskowych wydanych przed nowelizacją, a dalej obowiązujących jak i tych wydanych po dacie 20 lipca 2010 r.

Jednocześnie zapis ten jest na tyle precyzyjny, że jasno wskazuje, do jakiego kręgu podmiotów się odnosi i kto jest jednocześnie stroną postępowania o przeniesienie decyzji środowiskowej. Są to: podmiot, który uzyskał decyzję środowiskową, oraz podmiot, na który ów decyzja ma zostać przeniesiona. Jest to katalog zamknięty stron w postępowaniu o przeniesienie uprawnień wynikających z decyzji. Należy oczywiście wskazać, że postępowanie o przeniesienie decyzji środowiskowej wszczynane jest na wniosek. Do wniosku o przeniesienie decyzji środowiskowej należy dołączyć:

– zgodę strony, na rzecz której decyzja została wydana, na przeniesienie decyzji na rzecz innego podmiotu,
– oświadczenie podmiotu, na rzecz którego przenoszona jest decyzja, o przyjęciu przez niego warunków określonych w przenoszonej decyzji,
– potwierdzenie wpłaty opłaty skarbowej za przeniesienie decyzji w wysokości 105 zł.

Brzmienie art. 72a Ustawy o dostępie do informacji stworzyło kolejne pytanie: czy przeniesienie decyzji środowiskowej odnosi się do całości decyzji, czy też możliwy jest jej podział i przeniesienie części uprawnień z niej wynikających. Z literalnego brzmienia przepisu, nie biorąc pod uwagę żadnych szczegółowych uregulowań innych ustaw, należy przyjąć stanowisko, że przeniesienie decyzji środowiskowej na inny podmiot odnosi się jedynie do jej całości. Jest to dość poważne zagadnienie, które przysparza zarówno inwestorom, jak i organom administracyjnym liczne wątpliwości. W tym temacie wypowiedziała się Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w wydanej interpretacji z dnia 14 marca 2011 r. (http://www.gdos.gov.pl/files/News_zal/Cesja-decyzji-o-srodowiskowych-uwarunkowaniach.pdf), w której to przyjmuje, że „przy spełnieniu określonych przesłanek, wynikających ze specyficznego charakteru decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, dopuszczalna jest cesja decyzji na inny podmiot w zakresie części przedsięwzięcia objętego pierwotną decyzją”. Jednocześnie jednak wskazuje, że możliwość przeniesienia części decyzji środowiskowej na inny podmiot możliwe jest po spełnieniu dwóch istotnych przesłanek. Po pierwsze, przedsięwzięcie, dla którego wydana została decyzja środowiskowa, musi dać się podzielić na oddzielne etapy oraz części wykonywanych prac. Podział prac musi dać się wyodrębnić zarówno fizycznie, jak i przestrzennie np. w przypadku budowania farmy wiatrowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą będzie to budowa drogi, placów montażowych, placów serwisowych. Po drugie, w przypadku przeniesienia części decyzji środowiskowej nie nastąpi jakakolwiek zmiana warunków określonych w pierwotnej decyzji. W postępowaniu o przeniesienie decyzji organ administracyjny nie może wykraczać poza czynności, które de facto prowadzą jedynie do jej przeniesienia w ramach art. 72 a Ustawy o dostępie do informacji. Przy przeniesieniu części decyzji środowiskowej nowy podmiot przejmuje na siebie te obowiązki, które odpowiadają swoim zakresem tej części przedsięwzięcia, która została na niego scedowana. Wyłączeniu zaś podlegają warunki środowiskowe dla tej części przedsięwzięcia, która nie jest objęta przeniesieniem decyzji. Jednakże, co wymaga podkreślenia, obowiązki wspólne wynikające z decyzji środowiskowej odnoszące się do całości przedsięwzięcia, obciążają w stopniu równym oba podmioty i w równym stopniu zobligowani są oni do ich przestrzegania.

Przyjęte rozwiązania dotyczące przeniesienia decyzji środowiskowej stanowią znaczne ułatwienie zarówno dla inwestorów, jak i dla organów administracji, które po spełnieniu przesłanek z art. 72a Ustawy o dostępie do informacji nie muszą powtarzać całości postępowania. Natomiast w przypadku wniosku o przeniesieniu części decyzji środowiskowej należy mieć na uwadze, że w przypadku, gdy nie jest możliwy precyzyjny podział obowiązków pomiędzy podmioty ubiegające się o podział decyzji, nie jest możliwe przeniesienie na inny podmiot decyzji jedynie w części przedsięwzięcia.

Małgorzata Owdziej, aplikant radcowski z kancelarii Robaszewska&Płoszka Radcowie Prawni

Masz wątpliwości? Potrzebujesz porady specjalisty? Zapytaj eksperta

Elektrownia wiatrowa, fot. sxc.hu

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here