Bartłomiej Igliński: Biogazownia w Koczale

Energia ze znoju i z gnoju

Biogazownia w Koczale (województwo pomorskie) to jedna z największych w Polsce instalacji do produkcji biogazu rolniczego. Inwestycja pochłonęła 14 mln zł. W procesie fermentacji beztlenowej zamienia się tam odpady z produkcji rolnej w prąd oraz w ciepło.


Biogazownia powstała przy fermie trzody chlewnej i przetwarza rocznie 58 tysięcy ton gnojowicy oraz 32 tysiące ton kiszonki kukurydzy. Wsad do zbiornika fermentacyjnego określa się ogólnie substratem. Obydwa jego rodzaje w odpowiednich proporcjach trafiają do mieszalnika, po czym kierowane są do trzech komór fermentacyjnych, gdzie poddawane są fermentacji.

Przefermentowana biomasa trafia do dwóch zbiorników pofermentacyjnych, gdzie jest przechowywana od 8 do 12 miesięcy (do czasu jej rolniczego wykorzystania) a jednocześnie odzyskiwana jest reszta biogazu.

Kogeneracja to wytwarzanie ciepła i prądu w jednym procesie technologicznym.

Biogaz oczyszczony ze związków siarki przez filtr biologiczny (inwestor przywiązuje dużą wagę do jakości tego procesu, jako że wpływa on na efektywność pracy) przesyłany jest do układu umieszczonego w budynku technicznym. Następnie spalany jest w module kogeneracyjnym, gdzie wytwarzana jest energia elektryczna i ciepło. Roczna produkcja energii elektrycznej w Koczale to 18 GWh, co odpowiada zapotrzebowaniu 4 tys. gospodarstw domowych.

Produkowana energia elektryczna wykorzystywana jest w pierwszej kolejności na potrzeby własne fermy zwierząt i mieszalni pasz. Nadwyżka sprzedawana jest do sieci, przy czym za całość wyprodukowanej energii uzyskiwane są zielone certyfikaty.

To, co dla jednych jest odpadem, dla innych jest paliwem. albo nawozem.

Wytworzone w agregacie i kotle gazowym ciepło w 35% wykorzystane jest na potrzeby własne fermy. Przefermentowana, pozbawiona odorów gnojowica (poferment) służy jako nawóz organiczny na polach uprawnych.

Biogazownia w Koczale
Biogazownia w Koczale, fot. Andrzej Gurba

Godna polecenia w tym zakresie jest stosowana przez Poldanor polityka otwartych drzwi, która powoduje, że praktycznie każdy zainteresowany może obejrzeć biogazownię, co zmniejsza nieufność społeczności lokalnej wobec tej technologii i planowanych nowych przedsięwzięć. Warto też skorzystać z zasady starannego wyboru lokalizacji i zachowania rozsądnej, tzn. większej niż wymaganej prawnie, odległości od obiektów mieszkalnych. Na brak protestów na etapie eksploatacji biogazowni wpływa także to, że pomimo dużej skali inwestycji w Koczale, jako substraty stosuje się dostępne lokalnie, względnie bezpieczne środowiskowo odpady i produkty pochodzące bezpośrednio z produkcji rolnej.

Działalność biogazowni przyczynia się do redukcji efektu cieplarnianego oraz pozwala na zdywersyfikowanie źródeł zaopatrzenia w energię, zmniejszając przy tym konieczność wykorzystywania nieodnawialnych źródeł energetycznych.

Poldanor od 2005 roku buduje biogazownie przy swoich fermach trzody chlewnej. Jak dotąd powstało 8 takich obiektów. Wytwarza się w nich ok. 52 GWh (gigawatogodzin) zielonego prądu, co odpowiada zapotrzebowaniu ok. 17 tys. gospodarstw domowych. Osiągniętą dzięki temu redukcję emisji gazów cieplarnianych w ekwiwalencie CO2 firma szacuje na ponad 210 tys. ton.



Źródło

Instytut Energetyki Odnawialnej, Przewodnik dla inwestorów zainteresowanych budową biogazowni rolniczych, Warszawa 2011



Kiesielice są w Europie. A twoja gmina?